اختلال ناخوشی پیشاقاعدگی (PMDD)حالتی بسیار شدیدتر از سندرم پیشاقاعدگی (PMS)

تخمک بالغ ؛ آماده ی باروری ،
استروژن و پروژسترون این دو هورمون مقدّس افزایش یافته برای استحکام دژ ِ رحم ؛
و تو -بی خبراز حقیقت ِ ماجرا - دلبرانه رفتار میکنی .. لقاحی صورت نمیگیرد .. تخمک عزیز کرده ، طرد می شود .. جسم زردِ نومید و اقدام به قتل نفس ، ترشح پروژسترون قطع میشود .. دفع تخمک و ریزش دیواره ی رحم و قاعدگی ..
این قاعدگی ، این میلِ به تداومِ نسل ، در تضاد میشود با اختلالِ ملالِ پیشا قاعدگی - همان دوره ای که طبیعت با تمسخر به اشکهایت می نگرد -
گاهی هجوم عوامل بیرونی - همچو تحمل آدمهای یخزده با خنده های تصنًعی به هزلیاّت چرند - ترشح کورتیزول را بیشتر میکند .. گیرنده های پروژسترون مسدود میشوند و عملکرد تنها ناجی دوران درد و خونریزی دچار اختلال میشود .. اینجاست که از هم آغوشی افسردگی و ملال زنی زاده میشود که باید از او فاصله گرفت .. این اختلال روانی-تنانی ، این زاده شدن برای زادن ، این بازی مزخرف طبیعت ... و دوباره ، از نو ، استروژن ترشح می شود
تخمک گذاری با موفقیت انجام میگیرد .. جسم زرد پروژسترون عزیز را باز تولید میکند و باز دیواره ها برای ادامه ی مقوله ی زیست مستحکم میشوند .. و باز چرخه ی قاعدگی و باز و ..... تا یائسگی .

هنوز جایی هست...